Het begon bij “Bonne Mère” het café van de legendarische Jo de Stip. Een groep middelbare scholieren komt hier regelmatig bij elkaar en verbroedert zich met een aantal stamgasten. Er wordt getoept, gerikt, gebamzaaid en gedronken. “Leg toch niet te Bambergeren” was de kreet die nog als eens viel tijdens het toepen.
Er werd een spaarkas gevormd; er kwam een echt houten kastje met de namen van de leden er op: Olie Bats, Theo Bal, Nardje Poep, de Haan, Dappere Dodo, Toon Miskraam, D’n Dweil enz. Het begon met een 11-dorpen tocht en toen was de tijd rijp er een echte Carnavalsvereniging van te maken; als (één der) eerste vereniging liepen ze mee in de intocht om